Φανταστείτε να είχαν κερδίσει το ‘49…

 

Δύσκολο πράγμα να περιγράφεις την πραγματικότητα σε μία χώρα όπου η πραγματικότητα ξεπερνά ακόμα και την πιο νοσηρή πολιτική και κοινωνική φαντασία.

Αν λέγαμε σε κάποιον πριν από 10 χρόνια ότι θα έρθει μια κυβέρνηση με το μανδύα της «καλής Αριστεράς», η οποία σε τρεισήμισι μόνο χρόνια διακυβέρνησης θα αποπειραθεί και, δυστυχώς σε μεγάλο βαθμό, θα έχει επιτύχει να διαλύσει, να ποδηγετήσει, να ελέγξει και κυρίως να εξουσιάσει όλα αυτά για τα οποία οι δυτικές κοινωνίες πάλεψαν τα τελευταία 70 χρόνια, πιθανότατα θα μας έλεγε τρελούς και, σίγουρα, θα μας έλεγε φασίστες.

Βλέπετε, τα «πεδία μάχης», στα οποία η Αριστερά κυριολεκτικά μεγαλούργησε μετά τον εμφύλιο, ήταν οι σκηνές των συναυλιών, τα αμφιθέατρα των πανεπιστημίων και οι προθήκες των βιβλιοπωλείων.

Με όχημα λοιπόν την κυριαρχία της σ’ αυτά τα τρία πεδία, η Αριστερά στην Ελλάδα κατάφερε να μας πείσει πως καμία σχέση δεν έχει μαζί της ο φασισμός και η απολυταρχία.

Κι εμείς, ωσάν όμηροι πάσχοντες από ένα πρωτοφανές πολιτικό σύνδρομο της Στοκχόλμης, παραδοθήκαμε μ’ ένα είδος τραυματικής συγκόλλησης και πιστέψαμε σ’ αυτά «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», παρότι γνωρίζαμε πολύ καλά τι σημαίνει Αριστερά στην εξουσία.

Και καταφέραμε, μία χώρα που με νύχια και με δόντια προσπαθούσε να παραμείνει στο δυτικό κόσμο, να τη φέρουμε στα πρόθυρα της κομμουνιστικής δικτατορίας! Το καταφέραμε μάλιστα 30 χρόνια αργότερα από την πτώση σχεδόν όλων των κομμουνιστικών δικτατοριών της υφηλίου!

Δεν είναι λίγοι αυτοί που θα πουν ότι είμαι υπερβολικός.

Όμως, για σκεφτείτε λίγο πως:

– καμία κυβέρνηση δεν είχε τολμήσει να πει ότι δεν έχει την εξουσία!

– καμία κυβέρνηση δεν είχε το θράσσος να πει ότι οι δικαστές και η κυβέρνηση πρέπει να βρίσκονται την ίδια πλευρά!

– καμία κυβέρνηση δεν είχε ελέγξει σε τέτοιο βαθμό τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης!

– καμία κυβέρνηση δεν είχε στείλει αστυνομικούς να συλλάβουν εκπρόσωπο αντίπαλου κόμματος!

Και λέω κυβέρνηση επειδή δεν φαντάζομαι να πιστεύει κανείς ότι ο κύριος Υπουργός της Δικαιοσύνης έκανε τις δηλώσεις για «τη δικαιοσύνη και την κυβέρνηση που πρέπει να είναι από την ίδια πλευρά» χωρίς να έχει εκ των προτέρων διασφαλίσει σφραγίδα, υπογραφή και πρωτόκολλο από τον κύριο Τσίπρα…

Και λέω κυβέρνηση επειδή δεν φαντάζομαι να πιστεύει κανείς ότι ο κύριος Πολάκης βγαίνει στις 3:00 τα ξημερώματα και βρίζει τους πάντες, δημοσιογράφους, πολιτικούς αντιπάλους κλπ, μέσω facebook χωρίς την έγκριση, την επιδοκιμασία και την καθοδήγηση του κυρίου Τσίπρα.

Και λέω κυβέρνηση επειδή δεν φαντάζομαι να πιστεύει κανείς ότι βουλευτής της Κυβέρνησης θα τολμούσε να πει ότι η 17 Νοέμβρη είχε «ανθρωπιστικά κίνητρα» χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του κυρίου Τσίπρα.

Αν δεν ήμασταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αν δεν ήμασταν στο ΝΑΤΟ, πόσοι από εσάς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές πιστεύετε ότι θα μπορούσατε να κυκλοφορείτε στους δρόμους ελεύθερα;

Θα υπενθυμίσω επίσης, σε όσους από εσάς θεωρείτε υπερβολές τα παραπάνω, πως στην αγαπημένη του πρωθυπουργού, Βενεζουέλα, έγιναν εκλογές με τους ηγέτες όλων των αντιπολιτευόμενων κομμάτων είτε στη φυλακή είτε στην εξορία.
Κάτι παρόμοιο δηλαδή μ’ αυτό που επιθυμεί να κάνει ο κύριος Τσίπρας χρησιμοποιώντας τον κύριο Καμμένο και τον κύριο Πολάκη ως «μεγάφωνα», όταν προαναγγέλλουν διώξεις εναντίον των πολιτικών τους αντιπάλων.

Δυστυχώς, όσο αδιάφορο κι αν μας είναι αυτό, με αυτές τους τις πράξεις δεν καταστρέφουν μόνο τον εαυτό τους.
Επειδή, δυστυχώς, μ’ αυτές τους τις πράξεις καταφέρνουν να αναμοχλεύσουν τα χειρότερα διχαστικά και εμφυλιοπολεμικά ένστικτα μιας μικρής ομάδας φανατικών κομμουνιστών -φασιστών.

Εύχομαι το κακό να σταματήσει εδώ και η μόνη καταστροφή που θα επιφέρουν να είναι αυτή που έχει ήδη έχουν επιφέρει: την καταστροφή της οικονομίας.

Όπως εύχομαι οι «σφαίρες» που προόριζαν για τους εχθρούς τους να αδρανοποιηθούν ή να γίνουν η τιμωρία τους.

Θα χρειαστεί καιρός για να κατευνάσουμε τις αναγεννημένες από την κυβέρνηση διχαστικές τάσεις και το μίσος, που επί δεκαετίες προσπαθούσαμε να καταπραϋνουμε.

Κι αν όλα αυτά τα κατάφεραν τον 21ο αιώνα, φανταστείτε τι θα είχε συμβεί αν είχαν κερδίσει το 1949…

Αν δεν φτάνει η φαντασία σας μέχρι εκεί, αρκεί να διαβάσετε μερικά βιβλία για την πρόσφατη Βουλγαρική, Ρουμανική, Πολωνική, Ρωσική, Τσεχική, Σλοβακική, Γιουγκοσλαβική ιστορία…

Του Ηλία Ψυχογιού

Ο Ηλίας Ψυχογιός έχει σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων στην Ελλάδα και Τεχνολογίες Διαδικτύου στη Σκωτία. Έχει εργαστεί σε πολυεθνικές εταιρείες του τουρισμού και της πληροφορικής.

liberal.gr