Η αβάσταχτη γελοιότητα του «δημάρχου της καταστροφής» Ηλία Ψινάκη

Σχεδόν δύο μήνες μετά τον όλεθρο με τους δεκάδες νεκρούς και τις τεράστιες καταστροφές από την φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου, ο κ. Ψινάκης μοιάζει να τα έχει ξεχάσει όλα

Στον… δικό του, «μακάριο» κόσμο, παραμένει με προκλητικό τρόπο ο δήμαρχος Μαραθώνα Ηλίας Ψινάκης, δείχνοντας να μην έχει καν συναίσθηση της τραγικής μοίρας που χτύπησε τον τόπο του και τους δημότες του. Σχεδόν δύο μήνες μετά τον όλεθρο με τους δεκάδες νεκρούς και τις τεράστιες καταστροφές από την φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου, ο κ. Ψινάκης μοιάζει να τα έχει ξεχάσει όλα. Σαν να μην έχει όρια η ελαφρότητα με την οποία κινείται.

Δεν είναι μόνο τα όσα ΔΕΝ έκανε το μοιραίο βράδυ, όταν απουσίαζε από την πόλη του και εμφανίστηκε εντελώς επιπόλαιος δύο μέρες μετά, λέγοντας μάλιστα ψέματα για το σπίτι του που δήθεν κάηκε.

Δεν είναι μόνο ότι έδειξε εκείνη την περίοδο ότι το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν η παρουσία του στα κοσμικά πάρτι, αντί να οργανώνει την προστασία του δήμου.

Δεν είναι μόνο η πλήρης απουσία όλο αυτό τον καιρό από την προσπάθεια στήριξης των πυρόπληκτων. Ακόμα και τους ανθρώπους που σιτίζονταν, λόγω ανάγκης, στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Αγίου Ανδρέα εγκατέλειψε!

Είναι και το ότι με κάθε ευκαιρία δείχνει την παντελή και αδιανόητη αδιαφορία του και πως δεν δίνει δεκάρα για την ανασύνταξη και ανασυγκρότηση του δήμου και των πυρόκλητων περιοχών.

Μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο εθεάθη να «δίνει ρέστα» και να γλεντοκοπάει με την ψυχή του στον γάμο του Αντώνη Ρέμου με την Υβόννη Μπόσνιακ. Προσκεκλημένοι του ζευγαριού είχαν μείνει άφωνοι βλέποντας τον κ. Ψινάκη στο τσακίρ κέφι να μην έχει ίχνος ευαισθησίας και αυτοσυγκράτησης, την ώρα που οι δημότες του και οι υπάλληλοι του δήμου εξακολουθούν να δίνουν μάχη για την αποκατάσταση των ζημιών στην πολύπαθη περιοχή.

Ένας Ψινάκης βγαλμένος από τις χλιδάτες μέρες μίας αμετροεπούς ανεμελιάς, βάλθηκε να τρελάνει τους πάντες στο «γάμο της χρονιάς», συμπεριφερόμενος με απρέπεια απέναντι στη μνήμη των δεκάδων νεκρών και των οικογενειών που μετρούν τις πληγές τους, ελπίζοντας ματαίως στη συνδρομή του δήμου και την προσωπική κινητοποίηση του δημάρχου.

protothema.gr