O «άσπρος σίφουνας» που καθάρισε την ΑΣΟΕΕ

 

liberal.gr

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Είδα την εικόνα έξω από την ΑΣΟΕΕ μία εβδομάδα μετά τις εκλογές. Τίποτα διαφορετικό. Τα παπούτσια απλωμένα στο πεζοδρόμιο, οι «διακινητές ιδεών» προστατευμένοι πίσω απ΄τα κάγκελα και οι «οικονομολόγοι» ναρκέμποροι λίγο πιο πέρα. Στις αρχές Αυγούστου, ήταν λιγότεροι. Μετά τον Δεκαπενταύγουστο, ακόμα πιο λίγοι και με διάχυτο προβληματισμό για το μέλλον της «διαλεκτικής» τους. Και τώρα, πλέον, την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου, δεν υπάρχει κανένας!

Λες και πέρασε ένας «άσπρος σίφουνας» και καθάρισε τα πάντα. Ούτε «start uppers» λαθραίων παπουτσιών καλυμμένοι από το άσυλο ούτε «dealers ναρκοιδεών» να αλωνίζουν στη γειτονιά. Σαν να πέρασε μια μαγική δύναμη και εξαφάνισε την παρανομία και την παρακμή έξω από το μεγαλύτερο Οικονομικό Πανεπιστήμιο της χώρας.

Οι δεκάδες πάγκοι με τα παπούτσια, τα γυαλιά, τα λαθραία τσιγάρα, τα άλλα «προϊόντα» αλλά και τα δεκάδες «βαποράκια» και χρήστες ναρκωτικών που για χρόνια αποτελούσαν καθημερινές εικόνες και αντικείμενο έντονης διαμάχης αλλά και πολιτικών προστριβών, είχαν εξαφανιστεί. Σαν να είχε περάσει ένα αόρατο, μεγάλο χέρι και να είχε «σκουπίσει» τα πάντα. Ανεξάρτητα, αν κάποιοι από τους τελευταίους απλώς… μετακόμισαν λίγο παρακάτω.

Η κατάργηση του ασύλου εδώ και πολλές μέρες αποτελεί πλέον νόμο του κράτους. Και οι μικροπωλητές και οι κάθε λογής αυτοσχέδιοι… μαγαζάτορες που αποθήκευαν την πραμάτεια τους και κατόπιν την έστηναν μέσα και έξω από τον χώρο του Οικονομικού Πανεπιστημίου, στην Πατησίων, δεν υπήρχαν, τουλάχιστον την Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου.

Για να αποδειχθεί ότι ο νόμος είναι αυτός που διδάσκει την συνήθεια και επιβάλλει την κουλτούρα στην νομιμότητα. Όπως επίσης ότι η αποφασιστικότητα και η βούληση είναι οι δύο μεγάλες πολιτικές αρετές που καθορίζουν την κανονικότητα ενός συστήματος, ενός χώρους ή μιας ολόκληρης πολιτείας.

Η εικόνα της ΑΣΟΕΕ είναι μόνο μία ενδεικτική αρχή για το τι μπορεί να συμβεί στα πανεπιστήμια από εδώ και πέρα. Δεν είναι εύκολο. Ούτε και πρόκειται να γίνει πραγματικότητα από τη μία μέρα στην άλλη. Γιατί δεν αλλάζουν εύκολα κουλτούρες δεκαετιών οι οποίες εμπεδώθηκαν από την κυριαρχία της δήθεν «αριστερής» ιδεολογίας στον «επαναστατικό χώρο των ιδρυμάτων. Και καθήλωσαν τόσους νέους ανθρώπους στην μιζέρια, στην ιδεοληψία και στην εμμονική συμπεριφορά.

Είναι όμως ζήτημα των ίδιων των πανεπιστημίων να απελευθερωθούν από τις δεσμεύσεις της κεντρικής εξουσίας και να λάβουν τα μέτρα τους εν όψει των μεγάλων προκλήσεων που θα εμφανιστούν.

Σε λίγες μέρες που θα ανοίξουν οι σχολές, θα εμφανιστούν και πάλι οι αφίσες, οι καταληψίες, οι διεκδικητές της μπαχαλοποίησης και ποιος ξέρει ποια άλλη παραβατική τάση. Αν υπάρξει ένας κατάλληλος συντονισμός υπουργείου και πρυτάνεων, σε όλα τα ιδρύματα της χώρας μπορεί να γίνει μία επίδειξη αποφασιστικότητας που θα απομονώσει το «ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα» του παρελθόντος.

Η συνέπεια των αποφάσεων είναι αυτή που φέρνει και την συνήθεια της ηθικής. Και μέχρι τώρα, όλα συντελούσαν σε μία συνήθεια μπάχαλου και παραβατικότητας παντού.

Είναι πλέον καιρός, να συμβεί το αντίθετο. Να αλλάξει εντελώς η εικόνα και το πλαίσιο λειτουργίας και η κανονικότητα να υπαγορεύεται από την νομιμότητα και όχι από την παρέκκλιση.

Είναι ζήτημα χρόνου να περάσει ο «άσπρος σίφουνας» του νόμου παντού. Να καθαρίσει η ζωή μας από την υποκρισία και την παράνοια.