Ο Αλέξης ξεκλείδωσε το κλουβί του Πολάκη…

liberal.gr

Toυ Ανδρέα Ζαμπούκα

Ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται να αντικαταστήσει τους Π. Πολάκη και Δ. Τζανακόπουλο από μέλη της προανακριτικής επιτροπής. Ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε να συντηρήσει το κλίμα της έντασης χαρακτηρίζοντας ως «πρωτοφανή» την εξαίρεσή τους. Και ταυτόχρονα, άφησε  αιχμές κατά του προέδρου της Βουλής Κώστας Τασούλα σημειώνοντας πως αναλαμβάνει την ευθύνη μιας παράνομης εξέλιξης…

Ο ακτιβισμός είναι, αναμφισβήτητα, πολιτική πράξη. Είναι στάση διαμαρτυρίας απέναντι σε εξουσίες που ξεφεύγουν από τον θεσμικό έλεγχο ή ταυτίζονται με ένα αντιδημοκρατικό κατεστημένο εις βάρος της κοινωνίας. Κι από τη φύση τους, οι ακτιβιστές είναι ελεγχόμενα αγενείς και προκλητικοί. Αυτός είναι, άλλωστε, ο τρόπος προώθησης της αντίδρασης και της ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης.

Κάτι ανάλογο συνέβη και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Με τόση απάτη που συσσωρεύτηκε στις δεκαετίες της μεταπολίτευσης, με τόσο ψέμα και δούλεμα από τα κατεστημένα τρωκτικά της διεφθαρμένης εξουσίας, ήταν επόμενο να φτάσουμε στην απόλυτη κοινωνική αγανάκτηση.

Η πρώτη εμφάνιση της «αλλόκοτης κραυγής» ήταν η Χρυσή Αυγή και μετά ο ΣΥΡΙΖΑ. Μια μικρή αναλαμπή του Κουβέλη δεν ήταν ικανή να ικανοποιήσει το «πλήθος» γιατί δεν είχε στοιχεία ακτιβισμού και αγένειας. Η πολιτική διαμαρτυρία, όμως, του ΣΥΡΙΖΑ δεν εστίασε τόσο στην εγχώρια ελίτ των συμφερόντων, που είχε και τη βασική ευθύνη. Στοχοποίησε, αόριστα, την «ευρωπαϊκή νομενκλατούρα»…

Έτσι, λοιπόν, οργανώθηκε μια τεράστια, ανοιχτή σε κάθε «πικραμένο», αλάνα αντιμνημονιακού ακτιβισμού, με στόχο την εκτόνωση του κάθε αδικημένου. Ήταν, όμως, τόση η ορμή και η δυναμική της πολιτικής αγένειας, που συνεχίζεται από επικίνδυνη κεκτημένη ταχύτητα και μετά την ανάληψη της εξουσίας.

Ακόμα και όταν ήταν στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν  απίστευτο το θέαμα να παρακολουθείς την κοινοβουλευτική του ομάδα  να αποθεώνει τον αρχηγό του, κάθε φορά που πετούσε κορώνες ακτιβιστικής αγένειας εναντίον των αντιπάλων. Να βλέπεις τους αντισυμβατικούς (ύφος και ντύσιμο) και θυμωμένους βουλευτές της συμπολίτευσης να εγείρονται από ενθουσιασμό παγωνιού, δίπλα στα συνοφρυωμένα καλοντυμένα «κοράκια» των παλαιών κομμάτων.

Σήμερα όμως, δεν ξέρω πόσο παραγωγικό είναι να κάνεις αντιπολίτευση με κοινοβουλευτική αγένεια. Μόνο με κορώνες, εθνικολαϊκισμό και μίσος. Με αντιεξουσιαστικά συνθήματα, ημικατάληπτο λόγο, υπαινικτικό ύφος, επαναλήψεις και κράξιμο. Όλα αυτά είναι υστερικά «εφηβικά» σύνδρομα αγανάκτησης απέναντι στις «ομάδες» που αδίκησαν την ελληνική κοινωνία. Ειδικά τώρα, που έχεις περάσει από την εξουσία και όλοι είδαμε πώς την διαχειρίστηκες. Τώρα ασκείς έλεγχο, δεν διαμαρτύρεσαι με πρωτοπαλίκαρο τον Πολάκη.

Και για να ελέγξεις, δεν μπορείς να έχεις στη ρητορική σου την αγένεια και την ολοκληρωτική συμπεριφορά. Δεν μπορείς να τινάζεις στον αέρα τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες για μία υπόθεση που κάθε μέρα σε εκθέτει για τις επιλογές σου .

Ολόκληρη η ελληνική κοινωνία έκανε υπομονή πότε θα ενηλικιωθεί ο «έφηβος» παθιασμένος ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι τώρα, του δικαιολογεί τις «κακές παρέες», τις φυσιολογικές κρίσεις νεότητας, την οργή, τους «εφήμερους έρωτες» και το φαντεζί στιλάκι της πρόκλησης. Ακόμα και την παραβατική συμπεριφορά.

Δεν θα το κάνει όμως για πάντα. Δεν αντέχουμε άλλη κακόγουστη αισθητική. Δεν έχει περιθώρια για άλλες ασκήσεις «αριστερισμού» και πολιτικού bullying. Αρκετά τιμωρήσατε με λεκτική βία τον κουτοπόνηρο «χοντρούλη» της τάξης.

Δεν είναι αποδεκτή πια η τακτική σας. Τώρα, ήρθε η ώρα να ανοίξετε και κανένα βιβλίο και να ασκήσετε έλεγχο στις αποφάσεις. Να γίνετε λίγο πιο ευγενείς με τον αγαπημένο σας «λαό», αν πραγματικά τον νοιάζεστε, όσο λέτε…